Wyższe Seminarium Duchowne
SEMINARIUM
Historia, wspólnota i codzienność Wyższego Seminarium Duchownego w Koszalinie.
LUDZIE NASZEGO DOMU
Seminaryjny dom tworzą alumni, wychowawcy i ojcowie duchowni. W formacji uczestniczą także wykładowcy, a codzienną posługę podejmują Siostry Dzieci Łaski Bożej.
Każda z tych osób wnosi do wspólnoty własne doświadczenie: modlitwę, wiedzę, towarzyszenie i troskę o innych.
Wspólna droga i modlitwa wspólnoty seminaryjnej.
NASZ DOM. NASZA HISTORIA.
Wyższe Seminarium Duchowne w Koszalinie powstało z inicjatywy biskupa Ignacego Jeża, pierwszego pasterza diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Zabiegał on o miejsce, w którym przyszli kapłani mogliby przygotowywać się do służby we własnej diecezji.
Początkowo alumni kształcili się przede wszystkim w Gościkowie-Paradyżu. Powstanie własnego domu formacji było owocem wieloletnich starań, pracy i zaangażowania wspólnoty diecezjalnej.
25 marca 1981
Biskup Ignacy Jeż podpisuje dekret erygujący seminarium. Jego patronem zostaje św. Jan z Kęt.
1984
Po ukończeniu pierwszej części budynku do diecezji przybywają wszyscy klerycy.
1 czerwca 1991
Ojciec Święty poświęca cały gmach, spotyka się z alumnami i nocuje w seminarium.
WYKŁADOWCY
Wykładowcy prowadzą zajęcia z filozofii i teologii, języków, pedagogiki, psychologii, prawa oraz innych dziedzin przygotowujących do przyszłej posługi.
Nazwiska, stopnie naukowe i prowadzone zajęcia.
